تصور کنید ساعتها وقت گذاشتهاید، ایدهپردازی کردهاید و اثری منحصربهفرد خلق کردهاید. اما ناگهان متوجه میشوید که شخص دیگری آن را به نام خود منتشر کرده و از زحمات شما سود میبرد! این اتفاق، که برای بسیاری از نویسندگان، هنرمندان و پژوهشگران رخ میدهد، سرقت ادبی نام دارد.
شاید تصور کنید که در ایران هیچ راهکاری برای برخورد با سرقت ادبی و هنری وجود ندارد، اما این یک تصور اشتباه است! قوانین متعددی از حقوق مالکیت فکری حمایت میکنند و برای متخلفان مجازاتهای سنگینی در نظر گرفته شده است. اگر شما هم قربانی کپیبرداری غیرمجاز، انتشار بدون اجازه یا سوءاستفاده از اثرتان شدهاید، نگران نباشید! در این مقاله، انواع سرقت ادبی و هنری، قوانین مربوطه، مجازات مرتکبان و نحوه شکایت قانونی را به زبان ساده توضیح میدهیم.
در ادامه خواهید آموخت که چگونه از حقوق خود دفاع کنید و جلوی تضییع زحماتتان را بگیرید!
سرقت ادبی (Plagiarism) به استفاده غیرمجاز از ایدهها، آثار یا نوشتههای دیگران بدون اجازه و بدون ذکر منبع اصلی گفته میشود. این عمل میتواند شامل کپیبرداری مستقیم، بازنویسی بدون ذکر منبع، استفاده از ایدههای اصلی بدون استناد و ارائه اثر دیگری به نام خود باشد.
سرقت هنری به استفاده غیرمجاز از آثار هنری دیگران در زمینههایی مانند نقاشی، موسیقی، سینما و عکاسی گفته میشود. این نوع سرقت ممکن است شامل کپی مستقیم، تغییر جزئی در اثر اصلی یا استفاده از طرحهای هنری بدون اجازه باشد.
سرقت ادبی و هنری به طور کلی به دو شکل متفاوت به شرح زیر قابل ارتکاب است:
منظور از سرقت ادبی-هنری مستقیم استفاده از یک اثر به طور کامل به نام خود یا شخص دیگری بدون اجازه پدیدآورنده اثر است. برای مثال، اگر شخصی داستان شخص دیگری را به نام خود به چاپ رسانده باشد، مرتکب سرقت ادبی مستقیم شده است.
در برخی موارد افراد سودجو صرفاً قسمتی از آثار متعلق به شخص دیگری را به نام خود معرفی کرده یا اینکه با ایجاد تغییرات جزئی اثر ادبی یا هنری شخص دیگری را متعلق به خود معرفی مینمایند. این نوع از سرقت ادبی، سرقت ادبی غیرمستقیم نامیده میشود. برای مثال اگر یک دانشجو در نگارش رساله خود قسمتی از یک کتاب را بدون درج منبع و قرار دادن عبارات در گیومه درج کرده و به نام اثر خود معرفی نماید، مرتکب سرقت ادبی غیرمستقیم شده است.
سرقت ادبی و هنری مانند سرقت اشیای مادی صرفاً با ربودن یک شیء مادی محقق نمیشود؛ بلکه به طرق و شیوههای مختلفی ممکن است محقق شود. قانونگذار کشور ما مصادیق مختلفی از این جرم را مورد نظر قرار داده و آنها را در قوانین مربوطه جرمانگاری کرده و برایشان مجازات تعیین نموده است. مصادیق مختلف سرقت ادبی و هنری و مجازات هر یک به شرح زیر قابل بررسی است.
به موجب قانون ترجمه و تکثیر کتب و نشریات و آثار صوتی مصوب 1352 حق نشر، پخش و عرضه این آثار به پدیدآورندگان این آثار تعلق داشته و کسی نبایستی بدون اجازه پدیدآورنده اقدام به نشر، تکثیر، کپیبرداری یا عرضه این آثار نماید. چنین اقداماتی مصداق سرقت ادبی محسوب شده و مرتکب آن به موجب ماده 7 قانون ترجمه و تکثیر کتب و نشریات و آثار صوتی به حبس از 3 ماه تا 1 سال محکوم خواهد شد.
مترجمین آثار خارجی نیز نسبت به ترجمه خود حقوق مالکیت فکری داشته و به دنبال آن کسی نمیتواند ترجمه شخصی را بدون اجازه وی چاپ، پخش یا منتشر نماید. این اقدام غیرقانونی به موجب ماده 24 قانون حمایت حقوق مؤلفان و مصنفان و هنرمندان مصوب سال 1348 جرمانگاری شده و مجازات حبس تأدیبی از 3 ماه تا 1 سال برای مرتکبین آن تعیین شده است.
ماده 2 قانون حمایت از حقوق مؤلفان و مصنفان و هنرمندان طی 12 بند آثار مورد حمایت این قانون را نام برده است. به موجب این ماده کلیه آثار ادبی و هنری از جمله کتاب، شعر و ترانه، اثر موسیقی، آثار سمعی و بصری، صنایع دستی، آثار معماری و غیره مورد حمایت این قانون قرار گرفتهاند.
به موجب ماده 23 این قانون نشر، پخش یا عرضه آثار مورد حمایت این قانون به نام پدیدآورنده بدون اجازه وی یا به نام هر شخص دیگری جرمانگاری شده و مجازات حبس تأدیبی از 6 ماه تا 3 سال برای مرتکب آن تعیین شده است.
طبق ماده 17 قانون حمایت حقوق مؤلفان و مصنفان و هنرمندان نام و عنوان و نشان ویژهای که معرف آثار است تحت حمایت این قانون قرار گرفته است. برای مثال تخلص شعرا یا امضای نقاشان از جمله نشانهای ویژهای است که کسی نمیتواند از آنها در جهت فریب دیگران استفاده نماید. جرم استفاده از نام، عنوان یا نشان ویژه جرمی مقید است و زمانی محقق میشود که برای سایرین القای شبهه کرده و موجب فریب آنها شود. ماده 25 قانون حمایت حقوق مؤلفان و مصنفان و هنرمندان مجازات این جرم را حبس تأدیبی از 3 ماه تا 1 سال تعیین نموده است.
این جرم به طور خاص در ماده 33 قانون مطبوعات مورد توجه قرار گرفته است. به موجب این ماده، چنانچه در انتشار یک نشریه از نام یا علامت نشریه دیگر به نحوی استفاده شود که خوانندگان را به اشتباه بیاندازد، علاوه بر جلوگیری از انتشار نشریه فوق، مرتکب به حبس تعزیری 61 روز تا 3 ماه و جزای نقدی از 20 میلیون تا 60 میلیون ریال محکوم خواهد شد.
ماده 18 قانون حمایت حقوق مؤلفان و مصنفان و هنرمندان اقتباس از آثار هنری و ادبی را منوط به اعلام و درج عنوان یا نشان ویژه اثر مورد اقتباس در نسخههای منتشرشده به روش معمول نموده است. برای مثال، اگر یک اثر سینمایی با اقتباس از یک کتاب تهیه شده باشد، نام کتاب و نویسنده مذکور بایستی در تیتراژ اثر سینمایی قید شود. تخلف از این حکم قانونی موجب محکومیت شخص مرتکب به حبس تأدیبی 3 ماه تا 1 سال به موجب ماده 25 قانون حمایت حقوق مؤلفان و مصنفان و هنرمندان خواهد شد.
طبق ماده 19 قانون حمایت حقوق مؤلفان و مصنفان و هنرمندان هرگونه تحریف یا تغییر در آثار مورد حمایت این قانون بدون اجازه پدیدآورنده ممنوع است. برای مثال، ناشر یک کتاب نمیتواند بدون اجازه نویسنده قسمتهایی از کتاب را حذف کرده یا تغییر دهد. در غیر این صورت مرتکب سرقت ادبی شده و به مجازات حبس تأدیبی 3 ماه تا 1 سال محکوم خواهد شد.
چنانچه هر شخص حقیقی یا حقوقی به هر نحوی اقدام به نشر، پخش و عرضه آثار سمعی و بصری غیرمجاز یا تکثیر بدون مجوز آثار مجاز نموده و موجب تضییع حقوق صاحبان اثر شود مرتکب جرم سرقت ادبی شده است. به موجب ماده 1 قانون نحوه مجازات اشخاصی که در امور سمعی و بصری فعالیت غیرمجاز مینمایند مصوب 1386، مرتکبین این جرم علاوه بر جبران خسارت وارده به صاحبان اثر به جریمه نقدی از 50 میلیون تا 100 میلیون ریال محکوم خواهند شد.
طبیعی است که کلیه حقوق مادی و معنوی هر اثر ادبی یا هنری به پدیدآورنده اثر تعلق دارد. در نتیجه، پدیدآورنده اثر به عنوان شاکی خصوصی شناخته شده و حق طرح شکایت سرقت ادبی را دارد. با این حال، پدیدآورندگان بسیاری از آثار ادبی و هنری در قید حیات نیستند. آیا سرقت ادبی از این آثار دیگر جرم نیست و امکان طرح شکایت وجود ندارد؟
به موجب ماده 12 قانون حمایت حقوق مؤلفان و مصنفان و هنرمندان حقوق مادی و معنوی آثار مورد حمایت این قانون به مدت 50 سال پس از فوت پدیدآورنده قابل انتقال به دیگران در اثر وراثت یا وصایت است. در نتیجه، تا مدت زمان ۵۰ سال پس از فوت پدیدآورنده، وراث وی نسبت به اثر ادبی یا هنری وی از حقوق مالکیت فکری برخوردار بوده و در صورت وقوع جرم سرقت ادبی امکان طرح شکایت را خواهند داشت. پس از گذشت این مدت زمان یا در صورت نبود وراث یا وصی از جانب پدیدآورنده اثر نیز حقوق مالکیت فکری آن به وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی انتقال یافته و در صورت وقوع جرم سرقت ادبی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به عنوان شاکی خصوصی شناخته خواهد شد.
شاکی جرم سرقت ادبی و هنری، برای اثبات ادعای خود میتواند مدارک زیر را به دادگاه ارائه دهد:
زمانی که شکوائیه سرقت ادبی و هنری در سامانه ثنا به ثبت میرسد، این سامانه به صورت خودکار پرونده را به مرجع صالح ارجاع میدهد تا مورد رسیدگی قرار گیرد. به طور کلی، پروندههای مربوط به سرقت ادبی نزد دو مرجع به ترتیب زیر مورد رسیدگی قرار میگیرند:
دادسرای فرهنگ و رسانه یکی از دادسراهای تخصصی است که در راستای ماده 25 قانون آیین دادرسی کیفری آغاز به کار نموده است. با توجه به تخصصی بودن موضوع سرقت ادبی و هنری ضروری است که پروندههای مربوط به آن نزد یک مرجع تخصصی مورد رسیدگی قرار گیرد. به همین خاطر، دادسرای فرهنگ و رسانه موظف است که تحقیقات لازم برای اثبات جرم سرقت ادبی و انتساب این جرم به شخص متهم را انجام دهد. دادسرای فرهنگ و رسانه اقدام به صدور حکم ماهوی نمینماید؛ بلکه صرفاً تحقیقات لازم را انجام داده و با توجه به نتیجه تحقیقات اقدام به صدور قرار مقتضی (قرار منع تعقیب، موقوفی تعقیب یا جلب به دادرسی) مینماید.
در حال حاضر، دادسرای ناحیه 35 تهران به نشانی تهران، خیابان مطهری، بین قائم مقام و بزرگراه مدرس، نبش کوچه گلریز، روبهروی پست بانک به عنوان دادسرای فرهنگ و رسانه مشغول به فعالیت است.
در صورتی که دادسرای فرهنگ و رسانه وقوع جرم سرقت ادبی و انتساب این جرم به شخص متهم را محرز بداند، با صدور کیفرخواست و قرار جلب به دادرسی پرونده را به دادگاه کیفری ارجاع میدهد. دادگاه برخلاف دادسرا وظیفه رسیدگی ماهوی و صدور حکم را بر عهده دارد. در نتیجه، قاضی دادگاه پرونده را به همراه اسناد و مدارک موجود و اظهارات طرفین مورد رسیدگی قرار داده و با توجه به علم و آگاهی خود اقدام به صدور حکم نهایی مبنی بر برائت یا محکومیت شخص متهم مینماید.
در صورت وقوع جرم سرقت ادبی، شاکی خصوصی بایستی به ترتیب زیر شکایت خود را به ثبت برساند تا فرایند تعقیب و پیگیری قضایی آن آغاز شود:
اشخاص حقیقی با استفاده از کد ملی خود میتوانند در سامانه ثنا ثبت نام کرده و صفحه کاربری شخصی خود را در این سامانه ایجاد نمایند. ثبت نام در این سامانه و ایجاد صفحه کاربری شخصی نخستین گامی است که هر شاکی برای ثبت شکایت خود بایستی انجام دهد.
شخص شاکی موظف است تا هر سند یا مدرکی را که دال بر ارتکاب جرم سرقت ادبی و تضییع حقوق مادی و معنوی وی بوده است را جهت ارائه به دادگاه تهیه و جمعآوری نماید.
شاکی خصوصی به موجب شکوائیه ماوقع جرم را شرح داده و از دادگاه تقاضای رسیدگی مینماید. شکوائیه بایستی مطابق اصول خاصی و با استناد به مواد قانونی صحیح تنظیم شده باشد تا مورد قبول دادگاه قرار گیرد. به همین خاطر، توصیه میشود که فرایند تهیه و تنظیم شکوائیه را به یک وکیل متخصص سپرده یا از مشورت و راهنماییهای ایشان در این مرحله استفاده نمایید.
شکوائیهای که توسط شاکی تهیه میشود بایستی به انضمام اسناد و مدارک جمعآوری شده در سامانه ثنا به ثبت برسد. برای ثبت شکوائیه در سامانه ثنا اشخاص میتوانند به دفاتر خدمات قضایی الکترونیک مراجعه کرده و از کارمندان آنها تقاضای ثبت شکوائیه و مدارک خود در سامانه ثنا را نمایند.
مشخصات شاکی: …
مشخصات مشتکیعنه: …
اطلاعات وکیل (در صورت وجود): …
موضوع شکایت: ارتکاب جرم سرقت ادبی
دلایل و ضمائم: نسخه اصلی نمایشنامه، شهادت شهود و …
شرح شکایت:
ریاست محترم دادسرای فرهنگ و رسانه
با سلام و احترام
احتراماً به استحضار میرساند که اینجانب ………… فرزند ……… نمایشنامهنویس آثار معروفی همچون ………، ……… و …….. هستم. نمایشنامه جدید اینجانب با عنوان ……… در تاریخ ……. تهیه و تکمیل شده است. با این حال، پیش از آنکه این نمایش به اسم اینجانب به نمایش عمومی درآید، مشتکیعنه محترم آقا / خانم ………. که خود را همکار بنده معرفی کرده است، نمایشنامه را برای بررسی بیشتر در اختیار گرفته و آن را به عنوان اثر خود به نمایش عمومی درآورده است. این نمایش از تاریخ …… تاکنون در سالن ……. به عنوان اثر ایشان در حال نمایش است. این در حالی است که نسخه اصلی این نمایشنامه متعلق به اینجانب بوده و مشتکیعنه به صورت غیرمجاز این اثر را به نام خود به نمایش درآورده است.
با توجه به اینکه به موجب بند نخست ماده 2 قانون حمایت حقوق مؤلفان و مصنفان و هنرمندان مصوب 1348 نمایشنامهها جزو آثار تحت حمایت این قانون قرار گرفتهاند، تقاضای رسیدگی به این موضوع، احقاق حقوق مادی و معنوی خویش و محکومیت مشتکیعنه به مجازات موضوع ماده 23 قانون فوقالذکر را دارم.
شایان ذکر است که آقایان ……..، …….. و …….. حاضر به ادای شهادت مبنی بر تعلق نمایشنامه فوق به اینجانب و ارتکاب سرقت ادبی توسط طرف مقابل با هستند.
با سپاس و احترام مجدد
امضاء شاکی
تاریخ
به تصریح ماده 31 قانون حمایت حقوق مؤلفان و مصنفان و هنرمندان سرقت ادبی و کلیه جرایم موضوع این قانون از جمله جرایم قابل گذشت محسوب شدهاند. در نتیجه، تعقیب و پیگیری قضایی این جرم منوط به شکایت شاکی خصوصی است و با گذشت شاکی خصوصی در هر مرحله از رسیدگی، فرایند رسیدگی به شکایت متوقف خواهد شد.
احکام و مقررات مربوط به سرقت ادبی و هنری در یک قانون واحد بیان نشده است؛ بلکه این مقررات بسته به نوع سرقت ادبی در قوانین مختلف مورد توجه قرار گرفتهاند. به طور کلی، قوانین زیر را میتوان به عنوان قوانین مربوط به این حوزه نام برد:
سرقت علمی عنوان دیگری است که مترادف با سرقت ادبی به کار میرود. این دو مفهوم را نمیتوان متفاوت از یکدیگر دانست؛ بلکه هردو اصطلاحات یکسانی هستند که کاربرد آنها به جای یکدیگر بلااشکال است.
با این حال سرقت علمی غالباً در موارد وقوع سرقت ادبی در فرایند تهیه کتب، مقالات و پایان نامههای دانشگاهی به کار میرود. در حالی که سرقت ادبی و هنری مفهوم گستردهتری است و وقوع این جرم در خصوص آثار موسیقی، سینمایی و غیره را نیز شامل میشود.
در دنیای دیجیتال، انتشار سریع محتوا در اینترنت فرصتهای بیشماری برای نویسندگان، هنرمندان و تولیدکنندگان محتوا ایجاد کرده است، اما در عین حال، خطر سرقت ادبی و هنری نیز افزایش یافته است. سرقت ادبی و هنری در فضای مجازی به معنای کپیبرداری غیرمجاز از آثار مکتوب، موسیقی، طراحیهای گرافیکی، نقاشی، فیلم، و سایر اشکال محتوای خلاقانه بدون اجازه صاحب اثر است. این نوع سرقت میتواند از طریق انتشار مجدد یک مطلب بدون ذکر منبع، تغییر نام نویسنده یا ادعای مالکیت بر یک اثر هنری صورت گیرد.
از نظر قانونی، قوانین مربوط به حقوق مالکیت فکری و کپیرایت در بسیاری از کشورها، از جمله ایران، سرقت ادبی و هنری را جرم تلقی کرده و برای آن مجازاتهایی در نظر گرفتهاند. بر اساس قانون حمایت از حقوق مؤلفان، مصنفان و هنرمندان در ایران، هرگونه بهرهبرداری از آثار بدون اجازه صاحب اثر میتواند منجر به پیگرد قانونی شود. علاوه بر این، بسیاری از پلتفرمهای دیجیتال، مانند اینستاگرام، یوتیوب و گوگل، سیستمهای گزارشدهی دارند که به صاحبان آثار امکان میدهد نقض حقوقشان را گزارش کنند و محتوای کپیشده را حذف کنند.
یکی از پروندههای سرقت ادبی در ایران مربوط به یک نویسنده و محقق شناختهشده بود که پس از انتشار کتابی در حوزه حقوق، متوجه شد بخشهای زیادی از اثرش بدون اجازه در یک پایاننامه دانشگاهی مورد استفاده قرار گرفته است. این پایاننامه، که در یکی از دانشگاههای معتبر کشور دفاع شده بود، بدون ذکر منبع، محتوای اصلی کتاب را عیناً کپی کرده و حتی ساختار و نتیجهگیریهای آن را بدون تغییر آورده بود.
پس از بررسیهای اولیه، نویسنده از طریق مشاوره حقوقی اقدام به طرح شکایت کرد. او شکایت خود را ابتدا در کمیته اخلاق پژوهشی دانشگاه مطرح کرد، اما پس از عدم دریافت پاسخ مناسب، پرونده را به دادسرای فرهنگ و رسانه ارجاع داد. در جریان بررسیها، کارشناسان رسمی دادگستری تشخیص دادند که بیش از ۷۰٪ محتوای پایاننامه عیناً از کتاب نویسنده کپی شده است.
در نهایت، دادگاه حکم به سرقت ادبی داد و دانشجو موظف شد پایاننامه را از سامانههای علمی حذف کند. همچنین، دانشگاه موردنظر مجبور شد مدرک صادرشده را باطل کند و استاد راهنمای پایاننامه نیز به دلیل نظارت ضعیف توبیخ شد. علاوه بر این، نویسنده اصلی موفق شد از فرد متخلف خسارت مادی و معنوی دریافت کند.
این پرونده نشان داد که اگرچه سرقت ادبی در ایران همچنان چالشی جدی است، اما در صورت پیگیری قانونی، امکان برخورد جدی با متخلفان وجود دارد.
شما میتوانید یک نمونه نظریه کارشناسی در خصوص سرقت ادبی و کپی از پایان نامه را نیز از اینجا مشاهده نمایید.
سرقت ادبی و هنری، از جمله جرایمی است که هنوز بسیاری از افراد جامعه با آن آشنایی کافی ندارند. به همین خاطر، در صورت وقوع این جرم تصور میکنند که امکان احقاق حق وجود ندارد. به ویژه آن که گزاره “قانون کپی رایت در ایران وجود ندارد” به عنوان یک گزاره غلط در بین بسیاری از مردم رواج یافته است. با این حال، ضروری است که پدیدآورندگان آثار هنری و ادبی از حمایتهای قانون حمایت از حقوق مؤلفان و مصنفان و هنرمندان اطلاع داشته و در صورت وقوع جرم سرقت ادبی اقدام به طرح شکایت برای احقاق حقوق مادی و معنوی خویش نمایند.
چنانچه هر یک از پدیدآورندگان آثار هنری و ادبی قربانی جرم سرقت ادبی و هنری شده و از نشر، عرضه، توزیع یا نمایش غیرقانونی اثر خود اگاهی یابد، ضروری است که در وهله نخست با یک وکیل متخصص حوزه جرایم مالکیت فکری مشورت کرده و موقعیت خود را برای ایشان شرح دهد تا با توجه به موقعیت موجود صحیحترین اقدام قانونی ممکن را اتخاذ نمایند. علاوه بر دریافت مشورت، وکیل متخصص به شخص شاکی کمک میکند تا ادله و مدارک کافی مبنی بر وقوع جرم سرقت ادبی را جمعآوری کرده، شکوائیهای اصولی و مستند به مواد قانونی مربوطه تنظیم کرده و به ثبت برساند. در فرایند رسیدگی به پرونده در دادسرای فرهنگ و رسانه و دادگاه نیز وکیل متخصص میتواند تعلق اثر اصلی به شخص شاکی و ارتکاب جرم سرقت ادبی از سوی طرف مقابل را ثابت کرده و با دریافت حکم محکومیت طرف مقابل، کلیه حقوق مادی و معنوی شخص شاکی را احقاق نماید.
یکی از نمونه آرای قضایی صادره در خصوص سرقت ادبی و هنری را نیز میتوانید از اینجا مشاهده نمایید.
سرقت ادبی و هنری، جرمی است که موضوع آن برخلاف بسیاری از جرایم سنتی، اموال عینی نیست؛ بلکه موضوع این جرم حقوق مالکیت فکری پدیدآورندگان آثار ادبی و هنری است. کلیه حقوق مادی و معنوی آثار ادبی، هنری و علمی به پدیدآورندگان این آثار از جمله نویسندگان، شعرا، نقاشها، عکاسها، کارگردانها، مجسمهسازها و غیره تعلق دارد. در نتیجه، هر کسی این آثار را بدون اجازه پدیدآورندگان منتشر، توزیع، عرضه، چاپ یا اکران کرده یا از آنها کپیبرداری نماید، مرتکب جرم سرقت ادبی شده است. سرقت ادبی عنوان مجرمانهای است که مصادیق متنوعی را در برمیگیرد. مجازات این جرم نیز با توجه به فعل ارتکابی و نوع اثر موضوع جرم به شرحی که در این مقاله توضیح داده شده است متفاوت میباشد.
با این حال، صرف نظر از نوع سرقت ادبی و هنری، پدیدآورنده اثر به عنوان شاکی خصوصی میتواند اقدام به طرح شکایت نماید تا این موضوع در دادسرای فرهنگ و رسانه و دادگاه کیفری مورد رسیدگی قرار گرفته و شخص مرتکب به مجازات مقرر قانونی محکوم شود.
سرقت ادبی و هنری، نهتنها نادیده گرفتن زحمات و خلاقیت شماست، بلکه طبق قوانین ایران یک جرم قابل پیگیری است. اگر اثر شما بدون اجازه منتشر شده یا از آن سوءاستفاده شده است، اکنون زمان اقدام قانونی است!
🔹 میخواهید از فردی که اثرتان را سرقت کرده، شکایت کنید؟
🔹 نیاز به تنظیم شکوائیهای دقیق و حرفهای دارید؟
🔹 دنبال وکیل متخصص در پیگیری پروندههای سرقت ادبی و هنری هستید؟
ما در وکیل سؤال همراه شما هستیم!
مشاوره تخصصی و پیگیری پروندههای حقوقی توسط وکیل پایه یک دادگستری
تنظیم شکوائیه و دفاع از حقوق شما در مراجع قضایی
مشاوره آنلاین از طریق واتساپ و تلگرام برای تسریع روند رسیدگی
از حقوق خود دفاع کنید – همین حالا اقدام کنید!
تماس با ما برای دریافت مشاوره تخصصی
🔹 خانم امالبنین تنکابنی رضایی، وکیل پایه یک دادگستری و مدیر مجموعه وکیل سؤال، با سالها تجربه در ارائه خدمات حقوقی، شخصاً بر کیفیت پروندهها نظارت خواهند داشت.
وکیل سؤال – همراه شما در مسیر عدالت!
هرکس آثار ادبی، هنری و علمی مورد حمایت قوانین مربوطه از جمله قانون حمایت حقوق مؤلفان و مصنفان و هنرمندان را عالمانه و عامدانه به نام پدیدآورنده اثر اما بدون اجازه او یا به نام خود یا هر شخص دیگری نشر، پخش یا عرضه نماید، مرتکب جرم سرقت ادبی شده است.
سوء نیت مرتکب به عنوان عنصر معنوی جرم سرقت ادبی از ارکان ضروری در تحقق این جرم به شمار میآید. در صورت فقدان سوء نیت مرتکب نمیتوان مدعی ارتکاب جرم سرقت ادبی شد.
شاکی جرم سرقت ادبی در سه فرض مختلف به ترتیب زیر متفاوت میباشد: • مادامی که پدیدآورنده اثر در قید حیات باشد، خود به عنوان شاکی میتواند طرح شکایت نماید. • پس از فوت پدیدآورنده اثر، حقوق مادی و معنوی اثر به مدت ۵۰ سال به وراث یا وصی پدیدآورنده منتقل خواهد شد. • پس از گذشت ۵۰ سال از تاریخ فوت پدیدآورنده کلیه حقوق مادی و معنوی اثر به وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی تعلق گرفته و این نهاد به عنوان شاکی شناخته خواهد شد.
دادسرای فرهنگ و رسانه به عنوان یک دادسرای تخصصی در صورت شکایت از جرم سرقت ادبی وظیفه انجام تحقیقات مقدماتی در خصوص ارتکاب این جرم و انتساب این جرم به متهم و صدور قرار مقتضی را بر عهده خواهد داشت.
بله. اقتباس غیرقانونی از مصادیق سرقت ادبی محسوب شده و مرتکبین آن به مجازات حبس از 3 ماه تا 1 سال محکوم خواهند شد. در صورت اقتباس از هر اثر بایستی نام اثر مورد اقتباس و پدیدآورنده آن به طور معمول در اثر دوم قید گردد.
وکیل سوال یک پلتفرم آنلاین است که با هدف ارائه خدمات حقوقی به زبان ساده و قابلفهم برای همه راهاندازی شده است. این سایت تحت مدیریت امالبنین تنکابنی رضایی، وکیل پایه یک دادگستری، فعالیت میکند و تلاش میکند تا مسیر حل مشکلات حقوقی را برای کاربران آسانتر کند.
۰۹۰۱۲۲۲۵۳۶۹
info@vakilsoal.com
تهران، سعادت آباد، خیابان علامه طباطبایی جنوبی، کوچه ۴۲، پلاک ۴ (ساختمان فرهنگ)، طبقه دوم واحد ۲۶
نظرات کاربران